ไปผจญภัยรอบเมืองท่าหุบเขาแห่งสายลมกันเถอะ ตอนที่ 2

สวัสดีค่ะ! ฉันชื่อมิชิตา เป็นนักเขียนพลเมืองค่ะ
การเดินทางผจญภัยเพื่อสำรวจประวัติศาสตร์ของเมืองไปพร้อมกับการเดินชมรอบๆ เมือง
นี่คือส่วนที่สอง "ตอนที่ 2"

▼คลิกที่นี่เพื่ออ่าน "ตอนที่ 1"!

เรามาสำรวจการเปลี่ยนแปลงในเมืองนี้ต่อไป โดยสังเกตการไหลของลมและน้ำ รวมถึงลักษณะภูมิประเทศกัน

ถนนวันเวย์ที่ต่อเนื่องจากมินามิมาจิมาบรรจบกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข 26 ที่โยกามาจิ ลมดูเหมือนจะพัดมาจากทางซ้าย (ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ) ดังนั้นเรามาเลี่ยงไปทางขวาเล็กน้อยกันเถอะ เราจะขึ้นไปบนโยโกโชยามะ สัญลักษณ์ของเมือง ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาที่ต่อเนื่องจากภูเขาอันบะ มีลักษณะโค้งเป็นมุมฉากคล้ายแหลมที่เคยยื่นออกไปในทะเล มองลงมาจากโยโกโชยามะไปยังถนนโยกามาจิและมิกกะมาจิ (ถนนซันฮาจิ)

อย่างที่คุณเห็น ถนนด้านหน้าศาลากลางมีเนินเขาซาซากาจินอยู่ทางทิศใต้ และมีหุบเขาตรงที่คั่นอยู่ระหว่างเนินเขาที่ทอดยาวมาจากภูเขาอันบาอยู่ทางทิศเหนือ
ลมที่พัดมาจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือจะทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อพัดผ่านหุบเขายาวแคบ ก่อนจะพัดเข้าสู่อ่าวภายในแผ่นดิน ลมนี้ทำหน้าที่เป็น "ดาชิโนะคาเซะ" (ช่องลม) ที่ช่วยเสริมกำลังให้เรือที่ออกจากท่าเรือ ถนนซันปาจิโดริ ซึ่งปัจจุบันเป็นศูนย์กลางของเมือง เคยเป็น "ทางผ่านลม" มาก่อน เหตุใดเมืองเคเซ็นนูมะจึงเจริญรุ่งเรืองในฐานะเมืองท่า? ดังที่เราได้อธิบายไว้ในส่วนแรก เมืองนี้ล้อมรอบด้วยภูเขาและเนินเขา และเป็นที่ตั้งของริอา ซึ่งเป็นกลุ่มของอ่าวและเวิ้งอ่าว
ลักษณะภูมิประเทศของอ่าวทำหน้าที่เป็นกำแพงกันคลื่นตามธรรมชาติ ทำให้บริเวณอ่าวปลอดภัยแม้ในช่วงพายุ แม้กระทั่งทุกวันนี้ ท่าเรือเคเซนนูมะก็ยังเป็นที่รู้จักในฐานะท่าเรือที่ปลอดภัย ซึ่งเรือหลายลำใช้หลบภัยในช่วงพายุไต้ฝุ่นและพายุอื่นๆ
ในทางกลับกัน ในยุคที่เรือใบที่ไม่ใช้เครื่องยนต์เป็นวิธีการขนส่งหลัก ลมแรงที่จำเป็นสำหรับการออกเรือจะพัดเข้าสู่ท่าเรือซึ่งเปิดออกสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้ จากหุบเขาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือด้านหลังท่าเรือ
เคเซนนูมะเป็นเมืองท่าที่สร้างขึ้นบนพื้นที่ถมทะเลในหุบเขาแห่งสายลม ล้อมรอบด้วยภูเขาและเนินเขาที่ช่วยป้องกันลม ทำให้มีลมพัดดีเหมาะสำหรับการแล่นเรือใบ
แล้วจุดเริ่มต้นของหลุมฝังกลบขยะอยู่ที่ไหน? การผจญภัยยังคงดำเนินต่อไป
ถนนเส้นนี้มาบรรจบกับทางแยกสามทาง โดยมีทางหลวงหมายเลข 284 มุ่งหน้าไปยังอิชิโนเซกิ และทางหลวงจังหวัดหมายเลข 26 มุ่งหน้าไปยังเซนได

ตรงหัวมุมมีอาคารสไตล์ย้อนยุคซึ่งเคยเป็นร้านขายมิโซะและซีอิ๊วมาก่อน
ปรากฏทางน้ำเปิดโล่งขึ้นมาให้เห็น ทางน้ำนี้รวบรวมน้ำจากหุบเขาเล็กๆ กระจัดกระจายอยู่ตามเนินเขาทั้งสองข้าง ไหลเชี่ยวกราก และเชื่อมต่อกับทะเล

ในบริเวณคลองเปิดโล่ง บ้านแต่ละหลังจะมีสะพานส่วนตัวของตนเอง หรือ "สะพานของฉัน" ซึ่งเป็นภาพที่สวยงามมาก

ว่าแต่ น้ำไหลไปทางไหนเหรอครับ/คะ?
น้ำไหลจากที่สูงไปยังที่ต่ำ หมายความว่าบริเวณที่ทางน้ำไหลผ่านนั้นเคยเป็นก้นหุบเขามาก่อน บริเวณนี้จึงเป็นส่วนที่หลงเหลืออยู่จากทะเลในอดีต
จากร้านยากินิกุชื่อดังที่บริหารโดยร้านขายเนื้อ ไปจนถึงร้านอาหารจีนท้องถิ่นที่มีบริการส่งถึงบ้าน และแม้กระทั่งโรงอาบน้ำสาธารณะที่เปิดเพลงแจ๊สและร้านขายของว่าง อารามาจิ ซึ่งยังคงรักษาบรรยากาศของยุคโชวะเอาไว้ เป็นพื้นที่ใหม่ที่ถูกถมขึ้นใหม่ในช่วงต้นยุคเอโดะ ด้วยการสร้างอารามาจิ พื้นที่ที่เคยเรียกว่าอุรามาจิ จึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็นฟุรุมาจิ
ชื่อเดิมของเมือง "อุรามาจิ" สื่อถึงความเป็นพื้นที่ริมน้ำหรืออ่าว ลองมาสำรวจบริเวณใกล้ทางเข้าศาลเจ้าคิตาโนะกันดู

คุณคิดอย่างไร? เห็นได้ชัดว่าพื้นที่ฟุรุมาจิและชินมาจิเป็นหุบเขาที่ล้อมรอบด้วยเนินเขา
อันที่จริงแล้ว พื้นที่ทั้งหมดของฟุรุมาจิ ชินมาจิ และมิกกะมาจิ เดิมทีเป็นอ่าวแคบยาว (ทะเล) ที่เรียกว่า "โฮโซอุระ" ซึ่งเป็นอ่าวแบบริอา (หุบเขาจมน้ำ) ตั้งอยู่ระหว่างเนินเขาทางเหนือและภูมิประเทศคล้ายคาบสมุทรที่เรียกว่า "นางาซากิ" ซึ่งทอดยาวไปทางใต้
แล้วในทิศตะวันตกเฉียงเหนือที่ลมพัดมานั้นมีอะไรอยู่บ้าง?

มองไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือไกลๆ คุณจะเห็นภูเขามูโรเนที่มีรูปทรงสี่เหลี่ยมคางหมูอันสวยงาม

ลมตะวันตกที่พัดผ่านหมู่บ้านเคเซ็นนูมะในฤดูหนาวนั้น แท้จริงแล้วคือลม "มูโรเนะ โอโรชิ" ซึ่งพัดลงมาจากภูเขามูโรเนะ ลมจะพัดลงมาจากภูเขา ผ่านหุบเขา และพัดลงสู่ทะเล
การก่อตัวของเมืองนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับลักษณะภูมิประเทศและสภาพภูมิอากาศของพื้นที่
"ลมนารายณ์" ไม่เพียงแต่สร้างประโยชน์ให้แก่เมืองเท่านั้น แต่ยังก่อให้เกิดภัยพิบัติและส่งผลกระทบอย่างมากต่ออุตสาหกรรมต่างๆ ซึ่งยังคงส่งผลมาจนถึงทุกวันนี้
ยังมีเรื่องให้พูดคุยกันอีกมาก แต่ผมคิดว่าผมขอจบการสนทนาไว้เพียงเท่านี้ก่อน

เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเมือง และต้องการผจญภัยสำรวจภูมิประเทศของเคเซนนูมะ

▲คลิกที่นี่เพื่อดูบทความอื่นๆ ที่เขียนโดยนักเขียนพลเมือง!

Tweet

Facebook

บุคคลที่เขียนบทความนี้

มิตสึตะ โอโนเดระ

ฉันมาจากคาบสมุทรคาราคุวะ ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม "อิตาลีแห่งมินามิซันริคุ" ฉันเป็นเจ้าของ Horizon โรงเรียนกวดวิชาในเมือง ฉันเป็นไกด์นำเที่ยวและล่ามที่ได้รับใบอนุญาตระดับ 1 (Eiken) และเป็นสมาชิกของสมาคมมิยากิซูริบาจิ ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีความสนใจในภูมิประเทศและประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ ฉันยังให้บริการนำเที่ยวและล่ามในพื้นที่ (โดยเฉพาะมิยากิซูริบาจิทางตอนเหนือสุด)

• ไปรับ
• อ่าวด้านใน
• ข้อเสนอแนะจากมุมมองของท้องถิ่น
• นักเขียนพลเมือง
• เมืองท่า
• เดินเล่นรอบเมือง
• รอลม

ข้อมูลที่เผยแพร่อาจมีการเปลี่ยนแปลง
โปรดติดต่อแต่ละจุดติดต่อเพื่อขอข้อมูลล่าสุด